Jacek Stomal

W 2007 stworzył witrynę www.sawsrodnas.ca i utrzymywał ją

na swoim serwerze do końca 2025. Prowadził ją w latach

2007-11 oraz 2016-25. Informatyk i przedsiębiorca

22 czerwca 2026 (poniedziałek ), godz. 19:00

Ilustracja muzyczna: wspólne śpiewanie piosenek przy akompaniamencie

Jerzego Adamuszka i Jacka Stomala na gitarach
 

Spotkanie prowadził Jerzy Adamuszek.

(drugim gościem wieczoru była Maria Jakóbiec)

Jacek Stomal urodził się w 1964 r. w Sztumie, ale po kilku latach rodzina wróciła do Gdańska. Po liceum ogólnokształcącym studiował na Wydziale Budowy Maszyn Politechniki Gdańskiej. Od powstania Solidarności zawsze popierał ruch niepodległościowy. W 1987 zdecydował się na opuszczenie Polski i w tym celu wyjechał na obóz studencki do Grecji. Po dwóch latach oczekiwania na wizę kanadyjską, przybył na stałe do Montrealu. Ukończył studia komputerowe i został programistą. Angażował się społecznie w Bibliotece Polskiej. Pan Jacek ma bardzo szerokie zainteresowania – a tym najważniejszym jest żeglowanie, które rozpoczął jako młody chłopiec i każdego roku poświęca mu sporo czasu. Jest również przedsiębiorcą.

 Od lewej: Jerzy Adamuszek, Maria Jakóbiec i Jacek Stomal

Relacja ze spotkania

Po przywitaniu przybyłych na imprezę podziękowałem Marii Jakóbiec i Jackowi Stomalowi, że dali się przekonać i przyjęli zaproszenie, aby wystąpić w cyklu „Są Wśród Nas”. Moim argumentem był fakt, że Oboje mają bardzo duży wkład w organizowanie obu cykli (również „Spotkań Podróżniczych”). I nawet dobrze się złożyło, że było to 99. spotkanie, tuż przed okrągłym, setnym, które będzie podsumowaniem cyklu SWN, i na które - mam nadzieję – przyjdzie sporo byłych „gości wieczoru”.

Następnie przeczytałem biogramy dzisiejszych „Gości wieczoru”, które w tym czasie były wyświetlone na ekranie. Potem rozpoczęliśmy pierwszy blok piosenek biesiadnych – a w sumie były trzy takie bloki (również w środku i na końcu) - po kilka piosenek w każdym. Na gitarach akompaniował Pan Jacek i ja – a ponieważ jesteśmy tylko muzykami-amatorami, przygotowałem zestaw piosenek z chwytami na gitarę. Podczas śpiewania słowa tych piosenek ukazywały się na ekranie. Były one na ogół znane: „Płonie ognisko w lesie”, My Cyganie” „Hej Mazury”, „Tokaj”, „Płonie ognisko i szumią knieje” czy „Oj ty Cyganko”. Natomiast przed bardzo popularną piosenką „Hej Sokoły” podzieliłem się informacją z Internetu, która raczej nie jest znana. Otóż utwór ten powstał końcem XVIII w. Skomponował ją Maciej Kamieński, twórca wodewilów i oper – w tym pierwszej polskiej opery pt. „Nędza uszczęśliwiona” (1778). W oryginalnym tekście sprzed około 240 lat temu nie ma nic ani o „ułanach” ani o „Ukrainie” – ale jest za to o „winie” i o „graniu”. Dla przykładu jedna zwrotka:

Pani Jakóbiec do wystąpienia przygotowała materiał multimedialny nie tylko o swojej pracy zawodowej i działalności społecznej, ale również w skrócie o latach młodości i o studiach w Krakowie. Każdy epizod z Jej życia był podparty zdjęciami i ciekawostkami (zamieszczony poniżej wywiad).

Od lewej: Jacek Stomal i Jerzy Adamuszek

Natomiast wystąpienie Pana Stomala miało inny charakter – opowiedział On w wielkim skrócie o najważniejszych epizodach swojego życia. Zrobił to i ciekawie i z dozą humoru. Mieliśmy okazję zobaczyć może tylko pięć zdjęć – z czego na trzech z nich były łódki z żaglami, na których pływał (również przeprowadziłem z Nim wywiad).

Podczas ostatniego SWN wspomniałem, że Teresa Więckowska, która przez prawie 10 lat dawała wiązanki kwiatów dla „gości wieczoru” i muzyków zamknęła swoją kwiaciarnię Gala w dzielnicy Outremont. Ostatnim jej gestem było przywiezienie trzech pięknych kompozycji z suchych kwiatów. Dwie mniejsze przekazałem dzisiejszym gościom wieczoru – a tę większą zostawiłem w sali Weteranów i będzie nam ona służyła w przyszłości do dekoracji. Jeszcze raz dziękujemy pani Teresie, która w sumie przekazała nam, nie pobierając opłaty, ponad 40 wiązanek kwiatów.

Od lewej: Jacek Stomal - twórca witryny, Andrzej Leszczewicz - który
ją prowadził w latach 2011-19 i ponownie od początku 2026
oraz Adam Jed - administrator budynku Związku Weteranów

Dzisiejszy poczęstunek składał się z hebraty i ze słodyczy przywiezionych przez naszych „gości wieczoru” oraz dwóch pysznych ciast upieczonych przez Panią Marię. Tą częścią wieczoru zajęła się Mariola Nykiel, gość wieczoru SWN #43.

Podziękowania składam również Adamowi Jedowi, administratorowi budynku, który przygotował salę do spotkania i oczywiście Związkowi Weteranów  z prezesem Andrzejem Okoniewskim na czele za udostępnienie nam sali.

Relacja ze spotkania - Jerzy Adamuszek
Zdjęcia - Mariola Nykiel, Jacek Stomal